Beroemd zijn de horrorverhalen over burnout, werkstress en mensen die zich zo ongeveer doodwerken. Maar er is ook die andere kant van de medaille: gemiddeld besteden werknemers zo’n anderhalf tot drie uur per dag aan niks doen op hun werk.

Beroemd is het voorbeeld van de Duitse ambtenaar die zijn collega’s een mail stuurde toen hij met pensioen ging. Hij schreef:

ADVERTENTIE

“Sinds 1998 was ik wel op mijn werk aanwezig, maar ik deed niks. Ik ga dus goed voorbereid mijn pensioen in – Adieu.”

Veertien jaar lang had hij naar eigen zeggen bij elkaar 745.000 euro verdiend met niets doen.

‘Empty labour’

De Zweedse socioloog Roland Paulsen is specialist in dit soort – zoals hij dat noemt – ‘empty labour‘. Ondanks alle verhalen over de hedendaagse werkdruk, wordt er volgens Paulsen nog steeds een hoop genikst op het werk. Anderhalf tot drie uur per dag, stelt hij in The Atlantic. Dat is te merken: 70 procent van het verkeer op pornosites in de VS vindt plaats tijdens kantooruren, evenals 60 procent van alle online aankopen.

Paulsen interviewde voor zijn onderzoek 40 werknemers die zeiden meer dan de helft van hun werkuren te besteden aan privé-dingen. De meeste werknemers die hij interviewde waren hoogopgeleide kantoormedewerkers met een hoge mate van autonomie in hun werk, vertelt Paulsen aan The Wall Street Journal. Zo was er een copywriter die zo ongeveer de hele dag op haar eigen blog zat te schrijven, en een archivaris die onder werktijd een masterscriptie schreef.

We hate mondays

Waarom? Het antwoord is simpel, schrijft Paulsen in The Atlantic:

“For most people, work simply sucks. We hate Mondays and we long for Fridays – it’s not a coincidence that evidence points towards a peak in cardiac mortality on Monday mornings.”

Logisch: je vindt je werk niet leuk, en dus doe je dingen waar je meer zin in hebt. Maar de werknemers bleken niet de enige boosdoeners. Het werk zelf is óók het probleem. Volgens de werknemers waren hun taken zinloos en betekenisloos. In the WSJ zegt Paulsen:

“The tasks didn’t serve any human needs, perhaps not even the needs of the company. Some interviewees expressed frustration with their company or a certain manager.”

15 minuten per dag

Dan zijn er ook nog de werknemers die er niets aan kunnen doen dat ze zo weinig werken. Als extreemste voorbeeld hiervan noemt Paulsen een bankbediende die op een gegeven moment maar 15 minuten per dag aan een project besteedde, daarna was hij klaar. Zelf vond hij het op den duur ook geen pretje dat ‘ie maar zo weinig te doen had, daarom besloot hij zijn baas in te lichten. Zijn baas was blij dat hij zo open was – als ‘beloning’ werd zijn baan door de helft gehakt.

“He actually wanted to do something more productive, but the manager was too occupied to invent new tasks. In that situation, he simply had to simulate work because there’s also a pressure from your colleagues; you don’t want to appear idle in front of them, either.”

Uiteindelijk is het dan ook lang niet zo mooi als het op het eerste gezicht lijkt, dat ‘niksen’ op je werk, verzekert Paulsen. Want na maanden van doelloos Facebooken op kantoor, gaat iedereen verlangen naar een zinnige klus, meent hij. Vandaar dat de archivaris een masterscriptie ging schrijven, en een werknemer die metrokaartjes verkocht begon muziek te componeren.

Bron: http://www.nrc.nl/carriere/2014/12/01/waarom-we-niksen-op-het-werk/?utm_campaign=rss&utm_source=syndication