Open communicatie is een vorm van communicatie die wij niet altijd machtig blijken te zijn. Wij spreken vaak, onbewust danwel bewust, taal die veel terminologie bevat en 'to the point' is, mede ontstaan door gebrek aan tijd en gehaastheid. Hierdoor benoemen wij dikwijls niet de zaken waar het werkelijk over gaat, maar gaan we ervan uit dat de ontvanger van de boodschap de gebruikte begrippen kent en zelf de gewenste betekenis zal geven aan de communicatie.
Zolang mensen een gedeelde visie hebben op het onderwerp dat aan de orde is, zal deze hierboven beschreven vorm van communicatie redelijk verlopen. Indien dat echter niet het geval is, ontstaat spraakverwarring. Duidelijkheid en helderheid van de boodschap laten dan te wensen over. We begrijpen elkaar niet meer. Op den duur kan dit leiden tot verwarring en conflicten. Een oplossing lijkt soms ver weg en gepraat wordt er al lang niet meer.
Als partijen er samen niet meer uitkomen, is bemiddeling door een derde partij een oplossing. Bij Aiguille geloven we echter niet in samen aan tafel nogmaals de besproken dingen de revue laten passeren met alle bijbehorende emoties. Wij gaan het gesprek aan met beide partijen afzonderlijk en brengen vervolgens het gemeenschappelijk belang in kaart. Door bij beide partijen het begrip te vergroten en de kansen voor samenwerking te optimaliseren kunnen partijen wel weer met elkaar aan tafel. Vaak is dit een goede basis om samen verder te kunnen, soms betekent het afscheid nemen van elkaar.
